چند وقتی است که فکر می کنم یه چیزی تو وبلاگستان فارسی کمه ، درسته ما کلی وبلاگ نویس داریم که از معرفی وبسایت های مختلف انگیسی زبان ، تا جدیدترین تکنولوژی ها صوتی و تصویری ، عکس از بازیگران هالیوود ، مطالب زرد که دارن فعالیت می کنن ، چرا اینقدر توجه ما به اینها معطوف شده شاید این از نوع بینش محدود شده ما نتیجه می گیره آن چیزهایی رو که از گذشته بزرگان ایران زمین مونده رو رها کردیم و تنها اکتفاء می کنیم به مطالبی سطحی که این شرکت این تکنولوژی رو در وسیله ی خودش قرار داد و یا این بازیگر هالیوود این کار رو کرد.
من چندان موافق با این نوع نگرش نیستم بنابراین می خوام از تجربیات خودم بگم بهترین هاش .راستش چند هفته ایی که شروع کردم به مطالعه کتاب “داستان های امثال” از آقای امیر قلی امینی که در بردارنده داستانهایی است که مثل های فارسی از روی اونها اقتباس شده و انتشارات فردوس اون رو در یک جلد چاپ کرده ، توصیه می کنم این کتاب رو تهیه کنید و بخونید من که از خوندن اون لذت بردم برای نمونه مثل “اگر علی ساربان است می داند شتر رو کجا بخواباند” رو بارها در صحبت های روزانه خودمون استفاده کرده باشیم اما ریشه اون از این داستان گرفته شده که اون با قلمی زیبا از این کتاب بدون دخل و تصرفی نقل می کنم:
گویند دو نفر شیعی و سنی با هم در سر موضوع تشیع و تسنن محاجه می کردند. شیعی گفت:”روز قیامت که می شود آقایم علی به بهشت می رود عمربه جهنم “ سنی گفت :”اشتباه می کنی روز قیامت عمر سوار شتری می شود و علی پیاده مهارش را گرفته به طرف بهشت می رود” . شیعی جواب داد : “ اگر علی ساربان است می داند شتر را کجا بخواباند”
البته این مثل شماره چهل و چهارم کتاب است که شامل 543 مثل فارسی است
